matrakiye

Sevinç Çığlıkları

Tue, 06 Oct 2009 17:57:00 +0300

Okuldan her günkü gibi yorgun bir şekilde eve geldim. Yemek mi yesem, yoksa hemen uyusam mı diye düşünürken zil çaldı. Kocaman bir koli ile 2 kargocu adamı buluverdim kapı önünde.

Amozonik’ten (www.blogcu.com/amozonik) kargo bekliyordum ama bu kadar büyük bir koli düşünmemiştim.

Büyük bir heyecanla koliyi açtım. Sanki o koli benim için gelmişti. Kolinin içindeki diğer kolileri açarken nutkum tutuldu. “Bu kadar olmaz” dedim.

Tamam şampuan yollayacağını söyledi ama bu kadar yollayacağını hiç düşünmedim.

Duş jeli…İnanılmazdı…

Uzaktan Yakına

Sun, 13 Sep 2009 15:48:00 +0300

2 sene kadar önceydi...

ESra , bloguma bi göz at... diye bir yorum gelmişti. merak ettim hemenaçıp yazıyı okumay abaşladım. ve Uzakdost'um beni yazmıştı bloguna. gözlrimdne yaşlar gelerek okudum yazısını. beni bi başkasından okumak ne kadar ilginç ve zevk verici geldi. o hazzı yaşatmıştı bana.

benim başıma gelen bir olayı bloguma geçen sene yazmıştım. ve benden o olayı kendi cümleleriyle bloguna yazmak istedi. bende "tabiki" dedim.

http://uzakdost.blogcu.com/guneydoguda-ogretmen-olmak_50330851.html

ve işte yazdı... yine dondum kaldım yazısını okurken. yazdıklarını benyaşadım ama sanki ben değilmişim gibi hissettim. bambaşka birisin..

Geç bir teşekkür oldu ama , bil ki uzakta olsa yakınımsın.... ( devamı )

ANLAR

Wed, 02 Sep 2009 19:17:00 +0300

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya, İkincisinde, daha çok hata yapardım. Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım. Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar, Çok az şeyi Ciddiyetle yapardım. Temizlik sorun bile olmazdı asla. Daha çok riske girerdim. Seyahat ederdim daha fazla. Daha çok güneş doğuşu izler, Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim. Görmediğim bir çok yere giderdim. Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye. Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine. Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben. Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu. Farkında mısınız bilmem. Yaşam budur zaten. Anlar, sadece anlar. Siz de anı yaşayın. Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan, Gitmeyen insanlardandım ben. Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım. Eğer yeniden başlayabilseydim, İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım. Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla. Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır, Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer. Ama işte 85'indeyim ve biliyorum... ÖLÜYORUM... Jorge Luis BORGES .. ( devamı )

Tatilin getirdikleri..

Sat, 08 Aug 2009 00:33:00 +0300

Tatillllll ….

Tatil heyecanı ile koşa koşa geldim Denizli’ye. Buraya gelmeden 2 hafta önce ailem Siirt te yanımdaydı birlikte döndük. Aile derken de,, anne, baba, abla, kardeş, yeğen… cümbür cemaat..Batman, Hasankeyf, Midyat’ı gezdik birlikte. Çok güzel zaman geçirdik.

Bir an önce uzaklaşıp tatil moduna girmek istiyordum. Şimdi ise sadece okulların açılmasını istiyorum. Boş oturmak yaramıyor bana.

Gecen yaz döneminde Türkiye turu yapmıştım. Şimdi ise evde odalar arası tura çıktım sadece.

Wed, 05 Aug 2009 22:49:00 +0300

Herkesin Berat kandili mübarek olsun...

.. ( devamı )

İŞTE BENİM ÖYKÜM

Thu, 02 Jul 2009 17:12:00 +0300

Uzun zaman oldu yazamadım. İlgilenemedim blogumla. Hayat akışı biraz sarstı sanırım beni. Eski iştahım kalmamıştı. Tatile çıktım süresiz. Ve gelişen olaylar karşısında bloga dönmem gerektiğini hissettim.

İçimdeki ateşe sönmüştü, söndürülmüştü. Tekrar alevlenir mi bilmiyordum bu yüzden sessizce ve nedensiz bıraktım sayfamı…

Ama hep öyle olacak değildim tabiî ki.

Ben geldim diyebilirim yeniden..

Geçen sene başı blogcu arkadaşım Ebru Akın’dan bir mail almıştım. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği ve TNT firmasının ortaklaşa sürdürdüğü bir kitap toplama kampanyası varmış. Bunu araştır dedi. Bende o sıralar kendi çapımda sitemde kitap topluyordum. .. ( devamı )

İstanbul' a Devam

Thu, 02 Jul 2009 10:45:00 +0300

Büyük gün gelmişti. Sabah erkenden kalkıp hazırlandık. Program için zamanımız vardı bu yüzden bizde Galata Kulesi’ni gezmeye gittik. Şahin çok etkilendi. Hazarfen Ahmet Çelebi’yi anlattı ablası ona. Manzarayı seyrettik.

Daha sonra kanala geçtik. Biraz beklemek zorunda kaldık. Ama bu süre zarfında da bir çek kişi ile tanıştık. Bunlar biri de Fatih Terim idi.

Fatih Terim salona girince Şahin bir an yanımdan ayrılıp, Fatih Terim’e koştu ve elini öptü. Oradaki herkes şaşırdı,Fatih Terim’de ne olduğunu bilemedi. Öptü Şahin’i. O da canlı yayına katılmak için gelmişti.

Fatih Bey’den okulum için futbol top.. ( devamı )

İstanbul'a yolculuk

Fri, 01 May 2009 22:37:00 +0300

Hava çok sıcaktı. Valizlerim kapıda bekliyordu. Şahin kim bilir nasıl heyecanlıdır diye geçirdim içimden.minibüse bindim ve köye geldiğimde yok kenarında şahin, babası ve abisi beni bekliyorlardı. Vedalaştıktan sonra yola devam ettik. Batman havaalanına geldiğimizde Şahin etrafı incelemekle meşguldü. “öğretmenim burası çok büyükmüş” dedi. “sen birde İstanbul’a vardığımızda Yeşilköy havaalanını gör” dedim. o kadar heyecanlıydı ki…Havanın sıcaklığı, üzerindeki kazağında etkisiyle alnından terler akmaya başlamıştı…

Sonunda uçağımızın hazır olduğuna dair anonsu duyunca ;Şahin” Öğretmenim gidiyoruzzzzz” dedi. Heyecanla ….

Uçağa bindik. Pencere kenarına onu oturttum.

--Öğretmenim uçağın kolları kocamanmış. Yerden daha küçük gözüküyor , dedi.

YENİDEN....

Mon, 20 Apr 2009 20:56:00 +0300

Dara düşüldüğünde ve yakın bir dostunun omzuna başını koyup dertlerini anlattığında dostunun sana söyleyeceği ilk cümle”merak etme geçecek” olur genelde. ZAMAN der…ZAMAN la her şey düzelir….

Herkesin zaman bıraktığı zor günleri olmuştur. Bende kendimi zamana bırakmıştım. Aslında boşuna kendimi çekmişim blogumdan. Daha doğrusu yazı yazmaktan....Ama ne yapalım oldu bi kere..

Zaman bana neler yaşattı? Her şey harika!! Şu an için bunu söylemek yeter bile.

İş hayatımda gayet iyi. Çocuklarım ellerinizden öperler. 25 tane çocuğum her sabah beni sıralarında bekliyorl.. ( devamı )

Yürüyüş..

Thu, 11 Dec 2008 17:50:00 +0200

Yürüdüm , aklımda sadece yürümek eylemi vardı.kaldırımlar kalabalık değildi. hava kararmış, bacalardan kaçak kömürün yaydığı o pis kokuyu soluyarak yürüyordum. Enteresan bi yer burası. Aynı kaldırımı bir dana ile paylaştığım enteresan bir yer. Artık akıllanmış buranın danaları, yolda değil de kaldırımda yürüyorlar. Korna çaldığında kenara çekilecek kadar akıllılar.

Bin bir düşünceyle yürüyordum. Hatta bir ara gözlerimden yaşlar bile geldi. Havanın soğukluğunu unutturdu o gözyaşları…Yanağıma akarken o sıcaklık çok hoşuma gitti. Hatta bi ara sevindim de ağladığıma. Ağlamak mutlu etti o karanlık ve nereye gittiğimin farkında olmadığım sokaklarda. Eve gitmeliydim ama gitmek istemiyordum. Bilmediğim sokak aralarına girdim. Daracık ve her köşede çöp yığını serpiştirilmiş sokak arasının birinde çöplerin hemen yanına oturmuş 4 erkek çocuk vardı. Yaşları da 10-12 civarı. Hepsinin elinde sigara, uzaktan başladın .. ( devamı )